Kraków 1900

Wystawa czasowa w Kamienicy Szołayskich, oddziale Muzeum Narodowego w Krakowie

Wystawa "Kraków 1900"  koncentruje się na atmosferze miasta, jego mieszkańcach, ich pracy, poglądach, ale przede wszystkim na sztuce, która odzwierciedlała wszystkie najnowsze, europejskie trendy artystyczne. Ekspozycja pokazuje Kraków jako miasto kontrastów, w którym doszło do zderzenia konserwatywnej, ceniącej urzędnicze kariery, galicyjsko-mieszczańskiej mentalności z artystami, dekadencką cyganerią, gorszycielami odrzucającymi wszelkie, tak żywe w Krakowie ideały i konwenanse.

Z jednej strony Kraków tego czasu był miastem zaściankowy, ale z drugiej aspirował do miana “Polskich Aten” i “duchowej stolicy Polski”. Kraków Tarnowskich i Potockich słuchał odgłosów stolicy miłościwie panującego, Kraków artystów i cyganerii, Akademii i teatru – nowin ze stolicy świata.


Józef Czajkowski, Leżąca, 1917, Muzeum Narodowe w Krakowie, fot. Pracownia Fotograficzna MNK
Wystawę budują przede wszystkim obrazy, rzeźby z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, ale jest ona wzbogacona o plakaty, grafiki, ceramikę, ubiory i tkaniny, przedmioty codziennego użytku, zdjęcia archiwalne. Zobaczyćmożna na niej uznane arcydzieła – prace najważniejszych polskich artystów przełomu XIX i XX wieku, wśród nich: Teodora Axentowicza, Olgi Boznańskiej, Juliana Fałata, Konstantego Laszczki, Jacka Malczewskiego, Kazimierza Sichulskiego, Piotra Stachiewicza, Jana Stanisławskiego, Jana Szczepkowskiego, Włodzimierza Tetmajera, młodego Stanisława Ignacego Witkiewicza, Wojciecha Weissa, Witolda Wojtkiewicza, Leona Wyczółkowskiego.

Władysław Podkowiński,Tancerka, 1894, Muzeum Narodowe w Krakowie, fot. Pracownia Fotograficzna MNK


Kolejne rozdziały wystawy poświęcone są miastu, jego mieszczańskim mieszkańcom, ale również artystom i ich muzom, cyganerii, dekadentom i ich nocnemu życiu towarzyskiemu, ale również zaznaczone są tak ważne problemy jak rozwijająca się w Krakowie polityka, praca i handel, coraz modniejszy sport; zaakcentowana zostanie również rola sztuki sakralnej i fascynacja folklorem. Dobór tematów i obiektów  uzmysławia sprzeczności, które budowały ówczesny Kraków, a nade wszystko prezentuje wielkość i jakość powstającej wówczas sztuki. Sztuki, o której Tadeusz Boy Żeleński pisał, że była jedyną siłą, która się mogła przeciwstawić pałacom.

Więcej informacji na stronie:

http://mnk.pl/wystawy/krakow-1900

Powrót
drukuj wyślij facebook