NIewinne oko nie istnieje

Wystawa fotograficzna Wojciecha Wilczyka w Muzeum Dialogu Kultur, oddziale Muzeum Narodowego w Kielcach

Fotografie przedstawiające budynki synagog i domów modlitwy, a w wielu przypadkach ich pozostałości składają się na projekt Wojciecha Wilczyka Niewinne oko nie istnieje, prezentowaną w Muzeum Dialogu Kultur, oddziale Muzeum Narodowego w Kielcach.

Wiele spośród sfotografowanych przez artystę budynków znajduje się w ruinie, inne zostały zaadaptowane na rozmaite cele. Dziś są m.in. bibliotekami, domami kultury, remizami, kinami, domami mieszkalnymi, supermarketami czy warsztatami rzemieślniczymi. Zdjęciom towarzyszą dokładne opisy miejsc oraz zapisy często wielowątkowych i zaskakujących rozmów, przeprowadzanych przez artystę z miejscowymi. "Interesuje mnie pewien rodzaj pamięci zapisanej w architektonicznej formie budynku lub urbanistycznym kształcie miasta, dzielnicy, wsi lub osiedla, gdzie przed 1939 rokiem żyła diaspora żydowska" mówi artysta.

Synagoga w Działoszycach, widok obecny, fot. W. Wilczyk

W przededniu II wojny światowej w Polsce mieszkało 3,5 mln Żydów. W Warszawie, Łodzi, Lublinie, Białymstoku, Krakowie, a także w setkach polskich miast i miasteczek znajdowały się ważne instytucje żydowskiego życia społecznego i kulturalnego: dziesiątki synagog, szkół, szpitali, teatrów, redakcji gazet czy klubów sportowych. Pomimo wojennych zniszczeń wiele obiektów żydowskiej kultury materialnej pozostało. Są to cmentarze, budynki publiczne, a przede wszystkim synagogi i domy modlitwy.

"Wilczyk nie próbuje symbolicznej rekonstrukcji tajemniczego, fascynującego swą duchowością i filozofią świata wschodnioeuropejskich Żydów. Jego fotografie, mając cechy konserwatorsko-reporterskiego zapisu, odzwierciedlają zarazem obsesyjne wręcz tropienie śladów, miejsc, zarośniętych i zadeptanych ścieżek prowadzących do przeszłości, po której – i tego autor jest pewien – pozostała opowieść, pozostało miejsce, pamięć o nim, pamięć jako sumienie pokoleń. Nie są to zdjęcia ani nostalgiczne, ani „nastrojowe”; tradycja i siła polskiego chasydyzmu utrwalona została w nazwach miasteczek, które ożywają w książkach Martina Bubera i które – poszukując miejsc pamięci – odwiedził fotograf" pisze dr hab. Eleonora Jedlińska, historyk sztuki i profesor Uniwersytetu Łódzkiego we wstępie do katalogu.

Synagoga w Białej Rawskiej, widok obecny, fot. W. Wilczyk

Wojciech Wilczyk jest jednym z najwybitniejszych polskich artystów fotografików średniego pokolenia. Należy do środowiska tzw. fotorealistów, którzy pojawili się na scenie artystycznej na zbiorowej wystawie „Fotorealizm" zorganizowanej w 2003 roku w krakowskiej Galerii Zderzak. Podejmując w nowy sposób konwencję fotografii dokumentalnej artyści tego nurtu budują w swoich pracach swoiste archiwum obrazów współczesnej Polski. Wilczyk fotografuje od 1988 roku. Jego zdjęcia ukazują się w pismach („Machina", „XL", „Tygodnik Powszechny", „Pani"), a także na okładkach książek (Wydawnictwa Czarne oraz „Oficyny Literackiej"). Mieszka i pracuje w Krakowie. Od 1997 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2001 roku i Ministra Kultury w 2005 roku.

Wystawę będzie można oglądać do 11 czerwca 2017 r.

Muzeum Dialogu Kultur

Kamienica pod Trzema Herbami
ul. Rynek 3, 25-303 Kielce

Powrót
drukuj wyślij facebook
Rebeka Tiktiner. XVI-wieczna uczona z Tykocina
Renesansowa synagoga w Zamościu
Irena Sendlerowa. Sprawiedliwa Wśród Narodów Świata
Tykocin. Dom z Gwiazda Dawida